Acaba de editar su debut comercial en forma de EP, Shy Little Jane Presents: The Dramatic Tale of Her Animals, pero Jane Joyd (Elba Fernández) lleva ya un tiempo tocando. “Empecé a tocar cuando tenía 17 años, me compré una guitarra española y ahí empezó todo. Tardé bastante en componer, pero tocaba temas de bandas que me apasionaban por aquel entonces, nada que no se pueda encontrar en youtube a patadas hoy en día, gente tocando en sus casas versiones de grupos. Por lo general siempre me moví por ambientes muy musicales, y siempre había alguien que tocaba o tenía una banda. Así que me resultó sencillo probar un poco de todo, grupos de versiones o bandas que ya llevaban tiempo, pero mi papel siempre fue a nivel interpretativo. Recuerdo con especial cariño un concierto versionando a los Pixies, fue de los primeros conciertos”.
ULTRASÓNICA LEER LA ENTREVISTA COMPLETA
Como nunha caixa negra, así aparecen os instrumentistas que rodean a poderosa presenza de Jane Joyd no palco. O sábado 26 tocará os catro temas que se veñen de dar a coñecer no Ágora da Coruña e quen asista terá ocasión de presenciar, sen dúbida, un concerto memorábel. Jane Joyd enceta deste modo con forza unha nova etapa da súa traxectoria e o horizonte maniféstase ambicioso.
Inglés como ferramenta vocal
A crítica colócaa á altura de Russian Red, Patty Smith ou Janis Joplin e é que a súa voz e a súa presenza no escenario aguantan ben a comparanza. No entanto, na conversa de Elba Fernández non se aprecia nin un atisbo do divismo que se lle pode presupor ás estrelas. Ten trinta anos, fala galego, vive e quere vivir na Coruña e remite as orixes familiares a Fisterra.
Shy Little Jane Presents: The Dramatic Tale Of Her Animals (Origami) é o seu primeiro EP, con catro cancións da súa autoría nas que recrea fábulas e mostra todo o seu potencial musical. No directo, Jane ademais da voz e guitarra sae á escena con percusión, batería, piano, trompeta, chelo e violín. Todo un alarde instrumental que fala da ambición do seu novo traballo. “Preparamos algo ambicioso, de calidade e con pretensión e iso vese e escóitase. É toda unha aposta” coméntanos Elba Fernández, satisfeita do entusiasmo que a crítica está a deitar no seu traballo.
O nome tomouno da dramática protagonista dunha curtametraxe na que unha actriz sufría unha morte tráxica. Gustoulle. Pegaba ben coa música que ela quería facer, poderosa, radical. A escolla lingüística provén tamén do seu proxecto artístico. “Co inglés busco unha ferramenta vocal, unha sonoridade que preciso para a miña música” explica, falando en galego e recoñecendo que na composición das letras galego e castelán son as súas linguas.
Jane Joyd desde que se deu a coñecer cos seus primeiros temas lévana comparando con relevantes nomes de cantautoras e cantautores, falan dela como estrela do indie ou herdeira do folk americano. Ela prefire non pór etiquetas ao que fai. “Trátase dun traballo persoal, un proxecto aberto e moi propio” sinala.
Vive na Coruña e non ten previsto abandonar a súa cidade. “Antes había que viaxar para descubrir músicas novas pero agora todo é inmediato e moi accesíbel. É sinxelo escoitar música de todo o mundo e empaparse do que se fai fóra” comenta, a dous días da presentación no Ágora da súa cidade.
Y de repente se hizo un silencio sepulcral en el público. La prensa no encaja bien los golpes bajos y enmudeció también, después un ciclo insistente y despiadado de catalogaciones y comparaciones. Y todo se viene abajo con un disco que es una enorme grieta en la pared. Ya no existen otros nombres ni otras músicas. El proyecto de Jane Joyd es único y lleva al camino de la excelencia.
Aquí, en las tierras del Norte, la música es una fábula repleta de animales frustrados que lo intentan una y otra vez hasta que, o bien se somenten al suero del descontento o bien renuncian a quemarse y vuelven a casa desandando el camino. Pero en medio de bandas tributo y músicos de orquesta agotados y frustrados nos encontramos con algún que otro soñador que ha decidido que, a lo mejor, el secreto de todo esto se encuentra en crear lo que uno quiere crear y dejarse de tonterías.
Shy Little Jane... es un disco salvaje y desatado, con la sangre que bombea el corazón hasta dejarlo exhausto, que lo hace resonar como tambor de guerra. La metamorfosis no es más que un ejercicio de floración, que deja salir lo que palpita en el interior y que se hace patente de manera patética y visceral, de un solo golpe, un golpe que enmudece el mundo.
Daniel Vázquez | Tribu Atlántica
Aunque su nombre así parece indicarlo, no estamos ante la enésima cantante de indie-folk anglosajona. Ella es coruñesa, se llama Elba Fernández y tampoco estamos ante otra Russian Red, Marina Galardo, Anni B. Sweet o Aroah. El nombre está sacado de hecho de un cortomentraje sobre la trágica vida de una estrella de cine. Ganó el último Proyecto Demo del FIB y esta es su sorprendente carta de presentación, con más de una quincena de músicos y con “diferentes” historias sobre un pájaro, un caballo, un pez y un zorro. La presentación está realmente cuidada: bonita caja de cartón y cuatro portales, una por cada una de las canciones, a cargo de la propia Elba, también diseñadora y fotógrafa. Es cierto que comenzó influenciada por el nuevo folk americano, pero lo es también que lo que empujó a coger una guitarra y a gritar fue su amor por Nirvana. Así, en “The Cage”, canta con pasión blues entre Patti Smith y Cat Power, llegando al desgarro de Janis Joplin. En “Heartless Horse” mantiene esa garra en su vozy. entre las cuerdas y el piano, recordamos más a Laura Nyro o Janis, que a Fleet Foxes. El trabajo vocal es muy destacado también en el capítulo de coros y brilla en “Dead Fish” con cierto toque entre Liz Phair y Elvis Perkins. El tema del zorro “Renard” con su destacado chelo y el piano, casi nos recuerda a los más sinfónicos John Cale o Matt elliott, a quien ha teloneado. Hay madera y personalidad propia, esperaremos con agrado el trabajo completo.
TXEMA MAÑERU
…para el concierto de presentación del 26 de mayo y también para la salida de un video muy especial…pronto más noticias!

Next a tip from a cool Spanish indie Origami Records, Jane Joyd and her ‘Shy Little Jane Presents: The Dramatic Tale Of Her Animals’ EP. Joyd’s voice is truly something else and these sparse tunes she puts together with dramatic orchestrations are immediately compelling.
Jane Joyd es el proyecto de Elba Fernández, una chica coruñesa que ya se hizo un hueco en el mundillo musical con Jane Joyd EP y que ahora vuelve con Shy Little Jane Presents: The Dramatic Tale Of Her Animals EP.
El folk es el estilo mayoritario, aunque también cae hacia el pop barroco, sobre todo gracias a los arreglos orquestales tan potentes que podemos encontrar. La voz maravillosa de Elba sigue intacta y esta vez se ve acompañada de coros tanto femeninos como masculinos. La guitarra desparece en favor del piano y de los violines y la esencia de la música cambia por completo. La épica está mucho más presente gracias a la fuerza de todos estos componentes.
“The Cage” y “Heartless Horse” son los dos primeros temas, muy similares entre sí y que hacen que el comienzo de este disco sea tan dramático como épico. Estas dos características están presentes también en los otros dos temas. “Dead Fish” contiene piano y también la perdida guitarra acústica, y hacen una pareja inmejorable. Los arreglos de viento y la percusión también hacen de este tema algo muy grande.” Renard Came To My House, Stole My Smile And Left Forever” tiene un comienzo vanguardista que desemboca en algo difícil de describir, la verdad. Tiene tintes experimentales y al mismo tiempo es muy melódico. Sea lo que sea, el resultado es, una vez más, un tema muy trágico, igual que sus compañeros de disco.
Encontramos un tipo de música completamente diferente a lo que habíamos escuchado con anterioridad en su carrera. El apartado vocal es sublime y más si se ve apoyado por el increíble despliegue instrumental que se lleva a cabo. Es merecedor de varias escuchas para descubrir los recovecos ocultos y los matices de cada tema. Son todos similares pero al mismo tiempo diferentes. El drama es el hilo conductor.